Szczera pobożność

Chciałbym dać pewną radę wszystkim tym, którzy uważają się za bardzo oddanych i entuzjastycznych czcicieli Matki Boga, by nie przesadzali z pobożnością i oddaniem dla Niej, ale by byli zadowoleni ze szczerych i uczciwych modlitw, aby oddalali od siebie wszystko to, co jest ich przeciwieństwem.

Ostatnią formą bałwochwalstwa, jak pisał święty Augustyn, zakorzenionego w ludzkim sercu, jest oddalanie się od prawdziwej teologii, to jest od powagi mądrości niebieskiej, która nie myśli i nie stwierdza nic, co nie jest uregulowane prawami niepodważalnymi i dokładnymi. Nie chciałbym ustalać, jaka powinna panować reguła, i jakiej rozwagi wymaga argument. Chciałbym się odwołać do jednego ze sławniejszych i bardzo wykształconych teologów, który w swych epistołach zaproponował pewne kanony prawa, nazwał je prawdami, według których mierzył stwierdzenia teologów dotyczące Wcielenia.

Dzięki tym złotym zasadom Gersone odrzucił nieumiarkowanie w wychwalaniu Najświętszej Dziewicy i zalecał skromne zachowanie i zdrową pobożność. Na podstawie tego można zauważyć, jak niepoprawne jest myślenie, któremu tak wielu ulega, pragnąc przypisać wszystkie możliwe łaski błogosławionej Dziewicy. Osoby te rozumują według schematu: "Cokolwiek Bóg mógłby uczynić na chwałę swej Matki, w rzeczywistości już to zrobił"; lub także: "Wszystkie honory i łaski, którymi Bóg obdarzył świętych, zjednoczył w swej Matce". Stąd wyciągają wnioski, jakie są im na rękę; sposób argumentowania, który Gersone traktuje jako brak okazania szacunku, jako zdradliwy i kapryśny.

Petravio

teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com