Spotkałeś kogoś, kto stał się dla Ciebie bezcenną i jedyną różą? Osobą najważniejszą na świecie? To wspaniale! Cóż może być wspanialszego i cenniejszego, niż znaleźć człowieka, któremu chciałoby się ofiarować swoje serce?

Zajrzyjmy w głąb naszego serca i odpowiedzmy sobie szczerze, czy jesteśmy zadowoleni ze sposobu, w jaki zarządzamy świętym czasem niedzieli? Być może niedziela to ten jedyny czas w ciągu tygodnia, kiedy mamy szansę usłyszeć coś ważnego, co Bóg chce nam przekazać, to okazja, by spokojnie porozmawiać z najbliższymi i tak zaplanować te wolne chwile, aby były one źródłem siły i radości dla wszystkich. 

O radości płynącej z adoptowania dzieci z domu dziecka; miłości, która otworzyła przed nimi możliwości rozwoju, ale także o trudnościach wynikających z dziecięcej traumy ks. Radosławowi Warendzie SCJ opowiadają Anna i Zbigniew, rodzice adopcyjni Kasi i Dawida.

Miłość małżeńska i rodzicielska to błogosławiona, ale wymagająca forma miłości. Z tego powodu, aby być kochającym małżonkiem i odpowiedzialnym rodzicem, trzeba nieustannie się nawracać. Niestety, nie jest to łatwe. Istnieje kilka przeszkód, które blokują proces nawrócenia. Pierwsza z nich to lekceważenie własnych słabości i grzechów. Zwykle wyolbrzymiamy cudze błędy, a pomniejszamy własne. Widzimy drzazgę w oku brata, a nie dostrzegamy belki w naszym oku...

Umiejętność rozpoznawania i nazywania emocji jest bardzo ważną częścią procesu budowania relacji w małżeństwie na każdym etapie cyklu rozwoju relacji. Bez nazywania emocji znajdziemy się w pułapce własnych nastrojów. Przekreślimy jakiś etap naszego wspólnego życia tylko dlatego, że w danym momencie czuliśmy złość. Często się zdarza, że terapia ludzi w związkach polega w sumie na znalezieniu słów do nazwania tego, co przeżywają.

Małżeństwo to zalążek rodziny, podstawowa komórka społeczna, bez której nie może istnieć żadna społeczność, ani narodowa, ani na pewno globalna. Wypada więc zwrócić uwagę na dane nam przykłady świętych i grzesznych małżeństw oraz zastanowić się, w jaki sposób możemy skorzystać z ich przykładu.

„Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni” (Mt 5,4). Błogosławieni znaczy szczęśliwi, ale czy można cieszyć się życiem, równocześnie smucąc się? Kim są ci szczęśliwi, którzy się smucą, i z jakiego powodu się smucą? Są to ludzie zasmuceni z powodu grzechów – swoich i cudzych. Bo dla chrześcijanina smutny jest tylko grzech.

Tak jak w biblijnej rodzinie Izaaka i Rebeki, również w naszych rodzinach czasem dochodzi do nieporozumień i konfliktów. Może nawet dostrzegamy w historii Ezawa i Jakuba odbicie kłótni naszych bliskich. O powodach i sposobach rozwiązywania konfliktów z ks. Jerzym Smoleniem, rekolekcjonistą, psychologiem, wykładowcą, rozmawia kl. Krzysztof Witek SCJ

Idealną rodzinę i relacje w niej panujące można porównać do raju. Jest to miejsce miłości, dobroci, wzajemnego zrozumienia i szacunku. Czy jednak zawsze – zwłaszcza w obecnych czasach – jest to powszechne? Wiele rodzin odzyskało „swój raj”, jednak często w praktyce małżeństw, w powszechnej świadomości, w mediach, w działalności samorządów oraz, niestety, rządu jest to teren do odzyskania. Ciągle trzeba upominać się, a nawet walczyć o docenienie ważności rodziny dla przyszłości jednostek, społeczności lokalnej, państwa i świata.

W styczniu obchodzimy Dzień Babci i Dzień Dziadka. Jak wynika z sondażu Centrum Badania Opinii Społecznej, dziadkowie to znaczące postacie w życiu większości z nas. W dzisiejszych czasach, kiedy stosunek młodego pokolenia do starszych ludzi bywa wcale nierzadko niewłaściwy, bardzo ważne są bliskie i pozytywne relacje dziadków z wnukami. Wpływ dziadków na najmłodsze pokolenie jest nieoceniony i często niedoceniany, a wiąże się z bogactwem interakcji, silnymi więziami.