logo
Czwartek, 26 kwietnia 2018 r.
imieniny:
Marii, Marzeny, Ryszarda, Aldy, Marcelina – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 

ISMCH

___________________
 
 reklama
 

Czwartek, 26 kwietnia 2018 
IV tydzień Okresu Wielkanocnego, IV tydzień psałterza 

Czytania liturgiczne

Czwartek. Dzień Powszedni

Nowy lekcjonarz: Dz 13, 13-25; Ps 89 (88), 2-3. 21-22. 25 i 27 (R.: por. 2a); Por. Ap 1, 5; J 13, 16-20;
Stary lekcjonarz: Dz 13, 13-25; Ps 89, 2-3. 21-22. 25 i 27; J 3, 15; J 13, 16-20;

[biały kolor szat]

 

PIERWSZE CZYTANIE (Dz 13,13-25)
Paweł naucza w Antiochii Pizydyjskiej

Czytanie z Dziejów Apostolskich.

Odpłynąwszy z Pafos, Paweł i jego towarzysze przybyli do Perge w Pamfilii, a Jan wrócił do Jerozolimy, odłączywszy się od nich. 
Oni zaś przeszli przez Perge, dotarli do Antiochii Pizydyjskiej, weszli w dzień sobotni do synagogi i usiedli. Po odczytaniu Prawa i Proroków przełożeni synagogi posłali do nich i powiedzieli: „Przemówcie, bracia, jeżeli macie jakieś słowo zachęty dla ludu”. 
Wstał więc Paweł i skinąwszy ręką, przemówił: 
„Słuchajcie, Izraelici, i wy, którzy boicie się Boga! Bóg tego ludu izraelskiego wybrał ojców naszych i wywyższył lud na obczyźnie w ziemi egipskiej i wyprowadził go z niej mocnym ramieniem. Mniej więcej przez czterdzieści lat znosił cierpliwie ich obyczaje na pustyni. I wytępiwszy siedem szczepów w ziemi Kanaan oddał im ziemię ich w dziedzictwo, mniej więcej po czterystu pięćdziesięciu latach. I potem dał im sędziów aż do proroka Samuela. 
Później poprosili o króla, i dał im Bóg na lat czterdzieści Saula, syna Kiszą z pokolenia Beniamina. Gdy zaś jego odrzucił, powołał na ich króla Dawida, o którym też dał świadectwo w słowach: «Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę». 
Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wyprowadził Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: «Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach»”. 

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 89,2-3.21-22.25 i 27)


Refren: Na wieki będę sławił łaski Pana. 

Na wieki będę śpiewał o łasce Pana, *
moimi ustami będę głosił Twą wierność przez wszystkie pokolenia. 
Albowiem powiedziałeś: „Na wieki ugruntowana jest łaska”, *
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach. 

„Znalazłem Dawida, mojego sługę, *
namaściłem go moim świętym olejem, 
by ręka moja zawsze przy nim była *
i umacniało go moje ramię. 

Z nim moja wierność i łaska, *
a w moim imieniu jego moc wywyższona. 
On będzie wołał do Mnie: «Ty jesteś moim Ojcem, *
moim Bogiem, opoką mego zbawienia»”. 

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (J 3,15)

Aklamacja:Alleluja, alleluja, alleluja.

Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, 
aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA (J 13,16-20)
Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje

Słowa Ewangelii według świętego Jana.

Kiedy Jezus umył uczniom nogi, powiedział im: 
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować. 
Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz potrzeba, aby się wypełniło Pismo: «Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę». Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem. 
Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał”. 

Oto słowo Pańskie.

 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika
 

***

Człowiek pyta:

Nie bądź przesadnie sprawiedliwy i nie uważaj się za zbyt mądrego! Dlaczego miałbyś sobie sam zgotować zgubę?
Koh 7,16

Nie bądź zły do przesady i nie bądź głupcem. Dlaczego miałbyś przed czasem swym umrzeć?
Koh 7,17

***

Różne przestrogi i rady,  Syr 7 i 8

36. We wszystkich sprawach pamiętaj o swym kresie, a nigdy nie zgrzeszysz.
1. Nie sprzeczaj się z człowiekiem potężnym, abyś przypadkiem nie wpadł w jego ręce.
2. Nie spieraj się z człowiekiem bogatym, by nie przeciwstawił ci ciężaru [złota]. Złoto bowiem zgubiło wielu i serca królów uwiodło.
3. Nie sprzeczaj się z człowiekiem gadatliwym i nie dorzucaj drew do jego ognia!
4. Unikaj poufałości z prostakiem, aby twoi przodkowie nie byli znieważani.
5. Nie czyń wyrzutów człowiekowi, co się odwraca od grzechu, pamiętaj, że wszyscy jesteśmy godni kary.
6. Nie uwłaczaj człowiekowi w jego starości, albowiem i z nas niektórzy się zestarzeją.
7. Nie okazuj radości nad zmarłym, pamiętaj, że wszyscy pomrzemy.
8. Nie gardź opowiadaniem mędrców, a zajmuj się ich przypowieściami, albowiem od nich zdobędziesz naukę, abyś mógł urzędować u władców.
9. Nie odsuwaj od siebie opowiadania starców, albowiem i oni nauczyli się go od swoich ojców; od nich i ty nauczysz się rozumu, by w czasie potrzeby dać odpowiedź.
10. Nie podpalaj węgli grzesznika, abyś nie spłonął w ogniu ich płomienia.
11. Nie cofaj się przed zuchwalcem, aby się nie zasadził jak sidło przeciw tobie.
12. Nie pożyczaj człowiekowi możniejszemu od siebie, a jeślibyś pożyczył, uważaj to za stracone!
13. Nie ręcz ponad swoją możliwość, a jeśliś poręczył, troszcz się jako płatnik!
14. Nie prawuj się ze sędzią, ponieważ według jego uznania wydadzą mu wyrok.
15. Nie wyruszaj w drogę z człowiekiem nieroztropnie odważnym, aby ci nie był ciężarem: on bowiem według swej woli będzie postępować i mógłbyś zginąć przez jego szaleństwo.
16. Nie wadź się z popędliwym i nie wędruj z nim przez pustynię, albowiem krew w oczach jego jest niczym, a zabije cię tam, gdzie nie będzie pomocy.
17. Nie naradzaj się z głupim, bo nie potrafi rozmowy zachować w tajemnicy.
18. Wobec obcego nie zdradzaj tajemnic, nie wiesz bowiem, co wymyśli.
19. Nie otwieraj swego serca każdemu człowiekowi, abyś nie usunął od siebie szczęścia.

***

 

Duszo, póki twe dziecię nie urośnie w lata,
Unoś je do Egiptu przed oczyma kata.
 

Adam Mickiewicz 
wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny
Posłani do głoszenia

Po obmyciu nóg uczniom podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus wyjaśnia znaczenie tego gestu. Najpierw zachęca apostołów do miłości wzajemnej i sprawowania posługi w Kościele z pokorą i w duchu służby. Dalej jednak odnosi gest umycia nóg do misji, jaką powierza im do wykonania. Odtąd mają być głosicielami Ewangelii. Można potraktować te słowa jako zachętę dla nas wszystkich, którzy na różne sposoby życiem i słowem głosimy Chrystusa, byśmy czynili to z czystym sercem, z oddaniem, pokorą i szacunkiem wobec każdego człowieka.
 
Jezu Chryste, Ty podczas Ostatniej Wieczerzy dałeś mi przykład, jak mam Cię naśladować. Sługa nie jest ważniejszy od swego Pana, dlatego proszę Cię, udziel mi łaski pokory.

Rozważania pochodzą z książki
Jarosław Krawiec OP
Edycja Świętego Pawła
www.edycja.pl
 
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Wstawiennictwo Maryi

Maryja pełna prostoty zwraca się do sług mówiąc: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". To są ostatnie zawarte w Ewangelii słowa wypowiedziane przez Maryję, ostatnią wskazówką, jaką nam zostawia, są słowa wiary. Maryja nie wiedziała wówczas, co uczyni Jezus, nie wiedziała co się stanie, prosiła po prostu, aby wejść wraz z Nim w wymiar posłuszeństwa wierze.

To jest wstawiennictwo Maryi, wstawiennictwo każdego proroka: w pełni solidarnego z ludźmi i ich potrzebami, i w pełni solidarnego z tajemnicą Boga podarowaną ludziom. Tylko w tym znaczeniu możemy powiedzieć, że Maryja jest pośredniczką Jezusa i ludzi. Poprzez wieki Maryja kontynuuje tę profetyczną mediację w sercu Kościoła i świata. Wszystkie objawienia Maryi w ciągu wieków nie mają innego celu, jak tylko powtarzać: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie", innego celu poza tym, by być ambasadorem Boga, palcem wskazującym wolę Ojca.

G. Blaquiere


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Jeśli cię świat nie nienawidzi, nie możesz być moim uczniem.

 

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918),
Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek

Modlitwa na dziś
Boże, Ty wiesz, że myśli ludzkie są chwiejne i niestałe, za wstawiennictwem Maryi Dziewicy, z której Twój Syn wziął ciało, udziel nam daru rady, aby nam pomógł poznać Twoją wolę i kierował naszym działaniem. Przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Patron  Dnia



Najświętsza Maryja Panna
 
Matka Dobrej Rady


Kiedy Jezus został ukrzyżowany, mimo niepokoju, jaki zapanował w przyrodzie, w sercach tych, którzy ufali Jezusowi, zapanował pokój. Wielki wewnętrzny pokój, napełniający Maryję, udzielał się Jej najbliższemu otoczeniu. Ona wiedziała, że ta Ofiara była potrzebna. Maryja z pełną ufnością poddała się woli Ojca i Syna.

Kult Matki Bożej Dobrej Rady związany jest nierozerwalnie z obrazem Maryi pod tym samym tytułem, który znajduje się w kościele augustianów w Genazzano w Umbrii we Włoszech. Pochodzi z pierwszej połowy XV wieku. Związana z nim jest pewna opowieść. Kiedy w Genazzano budowano kościół dla Matki Bożej i był on już prawie ukończony, na ścianie pojawił się wizerunek Maryi z Dzieciątkiem. Wiadomość o tym szybko się rozeszła. Któregoś dnia przyszli tu dwaj pielgrzymi z Albanii, którzy w obrazie rozpoznali wizerunek Matki Bożej Dobrej Rady ze Szkodry, w swojej ojczyźnie.

Już w XV i XVI wieku obraz zasłynął wieloma łaskami, dlatego w 1682 r. za zgodą papieża Innocentego XI został ukoronowany.

Augustianin o. Andrzej Bacci przyczynił się do rozprzestrzenienia kultu Matki Bożej Dobrej Rady. Podczas ciężkiej choroby złożył on ślub, że jeżeli Maryja uzdrowi go, zajmie się rozprzestrzenieniem kopii tego obrazu po całym świecie. Wypełnił swój ślub, dzięki czemu prawie 70 000 kopii tego obrazu zostało rozwiezionych po całym świecie. W XVIII w. kapituła generalna Zakonu oo. Augustianów podjęła uchwałę, aby kult Matki Bożej Dobrej Rady jeszcze bardziej rozszerzać.
Matkę Dobrej Rady można prosić o orędownictwo, zwłaszcza wtedy, gdy stajemy na rozstaju dróg, gdy musimy podjąć ważne życiowe decyzje. Czcząc Maryję pod tym wezwaniem uznajemy, że może Ona wyprosić nam dar dobrej rady u Ducha Świętego. W chwilach zagubienia i w chwilach ważnych decyzji może nam pomóc.

jutro
: św. Zyty

wczoraj
dziś
jutro