logo
Wtorek, 19 września 2017 r.
imieniny:
Januarego, Konstancji, Leopolda, Teodora – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 
skrzynka intencji
 
___________________
 
 reklama

Wtorek, 19 września 2017
XXIV tydzień Okresu Zwykłego, IV tydzień psałterza 

Wspomnienie dowolne św. Januarego – biskupa i męczennika



Czytania liturgiczne
Wtorek. 
Wspomnienie świętych męczenników Andrzeja Kim Taegon, prezbitera, Pawła Chong Hasang i Towarzyszy
 
Nowy lekcjonarz: 1 Tm 3, 1-13; Ps 101 (100), 1b-2b. 2c-3b. 5-6 (R.: por. 2c); Por. Łk 7, 16; Łk 7, 11-17;
Stary lekcjonarz: 1 Tm 3, 1-13; Ps 101, 1-2ab. 2cd-3ab. 5-6; Łk 7, 16; Łk 7, 11-17
;


PIERWSZE CZYTANIE  (1 Tm 3,1-13)
Cechy wymagane od biskupów i diakonów

Czytanie z Pierwszego listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza.

Nauka ta zasługuje na wiarę. Jeśli ktoś dąży do biskupstwa, pożąda dobrego zadania. Biskup więc powinien być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, nie przebierający miary w piciu wina, nie skłonny do bicia, ale opanowany, nie kłótliwy, nie chciwy na grosz, dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w uległości, z całą godnością. Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu, jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży? Nie może być świeżo ochrzczony, ażeby wbiwszy się w pychę, nie wpadł w diabelskie potępienie. Powinien też mieć dobre świadectwo ze strony tych, którzy są z zewnątrz, żeby się nie naraził na wzgardę i sidła diabelskie.
Diakonami tak samo winni być ludzie godni, w mowie nie obłudni, nie nadużywający wina, nie chciwi brudnego zysku, utrzymujący tajemnicę wiary w czystym sumieniu. I oni niech będą najpierw poddawani próbie, i dopiero wtedy niech spełniają posługę, jeśli są bez zarzutu. Kobiety również czyste, nie-skłonne do oczerniania, trzeźwe, wierne we wszystkim. Diakoni niech będą mężami jednej żony, rządzący dobrze dziećmi i własnymi domami. Ci bowiem, skoro dobrze spełnili czynności diakońskie, zdobywają sobie zaszczytny stopień i ufną śmiałość w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.

Oto słowo Boże.



PSALM RESPONSORYJNY  (Ps 101,1-2ab.2cd-3ab.5-6)

Refren: Zawsze uczciwie będę postępował. 

Będę śpiewał o sprawiedliwości i łasce, *
Tobie chcę śpiewać, o Panie. 
Będę szedł drogą nieskalaną, *
kiedyż Ty do mnie przyjdziesz? 

Będę chodził z sercem niewinnym *
wewnątrz swojego domu. 
Nie będę zwracał oczu *
ku sprawie niegodziwej. 

Zniszczę każdego, kto skrycie uwłacza bliźniemu, *
pysznych oczu i serca nadętego nie zniosę.
Oczy swe zwracam na wiernych tej ziemi, +
aby mogli ze mną zamieszkać. *
Ten, który kroczy drogą nieskalaną, będzie mi usługiwał.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Łk 7,16)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wielki prorok powstał między nami 
i Bóg nawiedził lud swój. 


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 7,11-17)
Wskrzeszenie młodzieńca z Nain

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza.

Jezus udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego, jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta.
Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: „Nie płacz”. Potem przystąpił, dotknął się mar, a ci, którzy je nieśli, stanęli.
I rzekł: „Młodzieńcze, tobie mówię, wstań”. Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce.
A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: „Wielki prorok powstał wśród nas i Bóg łaskawie nawiedził lud swój”.
I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.

Oto słowo Pańskie.
 
wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja katolika

Przyjaciele Jezusa (Łk 8,1-3)

Jezus wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które uwolnił od złych duchów i od słabości: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów; Joanna, żona Chuzy, zarządcy u Heroda; Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały ze swego mienia (zob. Łk 8,1-3)

A Ty? Czy chciałbyś dołączyć do nich? Całkiem fajna grupa Przyjaciół! Zaufanie, wsparcie, fajna atmosfera, życzliwość, otwartość... Jeśli chcesz – możesz do nich dołączyć! Przyjmą Cię z otwartymi rękami! Nie, nie – nie od jutra! Od dziś! Od teraz... Czy jesteś gotów, aby dołączyć do grona Jezusa? Pytasz, co będziesz tam robił? W sumie to – nic nadzwyczajnego. Ot, po prostu, wszędzie, gdzie się pojawisz – masz czynić samo dobro! Tylko albo aż tyle. Samo dobro – właśnie to mają czynić Przyjaciele Jezusa! Czy jesteś gotów? Jeśli tak – w drogę! Niech nas będzie coraz więcej.

Beata Żabka

***

Człowiek pyta:

Cóż to jest prawda?
J 18,38

***

Co za straszny widok: chrześcijanin, zroszony Krwią Chrystusa, karmiony Jego Ciałem, na zawsze musi się pożegnać ze wspaniałym niebem, ze szczęśliwą wiecznością, z mieszkańcami górnych krain! Zostają mu tylko jęki i skargi w płomieniach, znika dla niego wszelka nadzieja!

św. Jan Maria Vianney, O szczęściu zbawionych i karze piekielnej

***

KSIĘGA III, O wewnętrznym ukojeniu
Rozdział XL.
O TYM, ŻE CZŁOWIEK NIE MA W SOBIE NIC DOBREGO SAM Z SIEBIE I NICZYM NIE MA PRAWA SIĘ CHEŁPIĆ


1. Panie, czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że do niego przychodzisz? Ps 8,5. Czym zasłużył sobie człowiek, że dajesz mu swoją łaskę? Panie, czyż mam prawo się skarżyć, jeśli mnie opuszczasz? Rdz 44,16. Albo narzekać, że nie czynisz tego, o co proszę?

To prawda, tylko to jedno mogę myśleć i powtarzać: Panie, jestem niczym, nic nie mogę, nie mam sam z siebie nic dobrego, we wszystkim okazuję się słaby i ciągle zdążam ku nicości. I jeśli Ty mnie nie wspomagasz i nie pouczasz wewnętrznie, staję się od razu chłodny i rozproszony.

2. Ty zaś, Panie, zawsze jesteś taki sam i trwasz w wieczności Ps 102(101),13.28, niezmiennie dobry, święty i sprawiedliwy; dobre, święte i sprawiedliwe jest wszystko, co czynisz i co sprawiasz w swojej mądrości Mdr 12,15. A ja, skłonny bardziej do zepsucia niż do doskonałości, nie potrafię trwać długo w jednym stanie, jakby siedem razy na dzień odmieniała się nade mną pogoda Dn 4,13.20.22.

A przecież od razu jest lepiej, gdy tylko zechcesz i wyciągniesz ku mnie pomocną dłoń, bo Ty sam bez udziału ludzi możesz mnie wesprzeć i tak mnie umocnić, że już twarz moja nie będzie się ciągle zmieniać 1 Sm 1,18, ale w Tobie tylko serce będzie trwać i spoczywać.

3. Więc gdybym tylko umiał wyrzec się pociechy ze strony ludzi po to, by osiągnąć większą gorliwość albo po prostu z wewnętrznej potrzeby szukania Ciebie - bo nie ma takiego człowieka, który by mi wystarczył – wtedy mógłbym może zasłużenie mieć nadzieję Twojej łaski i cieszyć się darem nowej radości.

4. Dziękuję Tobie, od którego przychodzi wszystko, co dobre. Ja zaś, niestały i słaby, jestem wobec Ciebie marnością. Czym więc mógłbym się chlubić i dlaczego szukam uznania? Dla niczego? Ależ to dopiero sama nicość Ps 39(38),6.

W istocie próżna chwała to nieszczęście, to największa marność, ponieważ odwodzi od chwały prawdziwej i pozbawia łaski niebieskiej. Bo kiedy człowiek sam sobie się podoba, nie podoba się Tobie, kiedy żąda pochwał ludzkich, traci wartości prawdziwe.

5. Prawdziwa chwała i radość to chlubić się Tobą, nie sobą, cieszyć się Twoim imieniem, nie własną cnotliwością, jeżeli czym się zachwycać, to tylko Tobą.

Niech będzie pochwalone imię Twoje Ps 113(112),1, nie moje, niech będzie wysławiane dzieło Twoje Ps 92(91), 6, nie moje, niech się święci święte imię Twoje Ps 113(112),2, mnie zaś niech omijają ludzkie pochwały. Ty jesteś moją chwałą Ps 3,4, Ty radością serca Ps 119(118),111. W Tobie będzie moja chwała i radość codzienna, a ja sam nie mam czym się chlubić, chyba moją słabością 2 Kor 12,5.

6. Niech inni szukają chwały pochodzącej od ludzi, ja pragnę tylko tej, która jest od Boga Ps 89(88),17; J 5,44. Bo każda chwała ludzka, każda godność doczesna, każda wielkość w opinii świata, gdy się je porówna z wieczną chwałą, są marnością i głupstwem.

O prawdo i miłości moja, Boże, Trójco błogosławiona! Tobie jedynie cześć Ps 59(58),18, godność, moc i chwała na wieki wieków bez granic 1 Tm 1,17.

Tomasz a Kempis, 'O naśladowaniu Chrystusa'

***

Zużywaj się, nie rdzewiej.
H. Jackson Brown, Jr. 'Mały poradnik życia'

wczoraj
dziś
jutro
 
Komentarz liturgiczny

Wskrzeszenie młodzieńca z Nain
(Łk 7,11-17)

 
Pan Jezus użalił się nad płaczącą wdową z Nain i przywrócił do życia jej jedynego syna.

On jest blisko cierpiących, tak bardzo „ludzki” w swoim odruchu litości i współczucia. Taki właśnie jest Ten, którego Bóg ustanowił naszym pośrednikiem. Jezus, który jednoczy się w cierpieniu z każdym człowiekiem.
 
Takiego pośrednika Bóg umiłował i wywyższył. 

Anna
orlimada@gmail.com

wczoraj
dziś
jutro
 
Refleksja maryjna

Maryja w jedności z krzyżem Chrystusa

Maryja była pierwszą z tych, którzy "wspólnie z Nim cierpieli" (Rz 8, 17). Cierpiała w sercu to, co Syn cierpiał na swoim ciele. Któż, jeśli wie co oznacza być matką, mógłby pomyśleć inaczej? Jak Chrystus, kiedy zawołał donośnym głosem: "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?" (Mt 27, 46), tak i Najświętsza Panna Maryja została przeniknięta cierpieniem, które w ludzki sposób odpowiadało cierpieniu Syna. "Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu" (por. Łk 2, 35); "również i Twojego serca, jeśli jeszcze będziesz miała odwagę wierzyć, jeśli jeszcze będziesz miała na tyle pokory, by wierzyć, że naprawdę zostałaś wybrana pośród kobiet jako Ta, która otrzymała łaskę przed Bogiem". Z pewnością napisał to któryś z braci protestantów; jeśli byłby to któryś z nas, byłoby zbyt przesadne powiedzenie, że Maryja na Górze Kalwarii została przeniknięta cierpieniem, które w ludzki sposób odpowiadało cierpieniu Syna. Ale jest to najczystszą prawdą, jeśli zwróci się szczególną uwagę na przysłówek "po ludzku".

Jezus był również człowiekiem i jako człowiek był, w tym momencie w oczach wszystkich, Synem straconym w obecności Matki. To nie "grzech", że umierający Syn w takich okolicznościach odrzucony przez wszystkich, szuka schronienia w sercu i oczach Matki, która Go zrodziła i jest przekonana o Jego niewinności. To jest po prostu natura i ludzkie współczucie, ponieważ umierający Jezus doświadczał ludzkiego współczucia, a nie grzechu. Istotna odmienność Maryi i Jezusa nie powinna pozwolić nam zapomnieć o równie ważnym podobieństwie jakie ich łączyło. Inaczej, jak można zanegować, że Jezus był naprawdę człowiekiem. Byłoby to herezją.

R. Cantalamessa


teksty pochodzą z książki: "Z Maryją na co dzień - Rozważania na wszystkie dni roku"
(C) Copyright: Wydawnictwo SALWATOR,   Kraków 2000
www.salwator.com

wczoraj
dziś
jutro
 

Wzbudzaj w sobie niezliczone akty strzeliste do Boga.

Z ‘Dziennika Duchowego' Sługi Bożego ks. Franciszka Jordana (1848-1918), Założyciela Salwatorianów i Salwatorianek.

Modlitwa na dziś

Boże, dzięki któremu czcimy dziś pamięć Twojego męczennika, św. Januarego, spraw, abyśmy mogli cieszyć się jego towarzystwem w życiu wiecznym.
Amen.



Patron Dnia



Św. January
 
biskup i męczennik, patron Neapolu

Św. January, urodzony około roku 275, był biskupem Benewentu, kiedy wybuchło prześladowanie za Dioklecjana. Na rozkaz Drakoncjusza, gubernatora Kampanii, Sosjusz, diakon Misenum, Prokulus, diakon Puzzuoli oraz Eutychez i Akucjusz, dostojnicy świeccy, zostali uwięzieni w Puteoli. Dowiedziawszy się o tym św. January, który był przyjacielem Sosjusza, postanowił odwiedzić współwyznawców, by dodać im odwagi, ale i jego z nimi uwięziono. Zostali oni straceni przez ścięcie w roku 305 pod Neapolem. Relikwie zostały przeniesione do katedry w Neapolu, który wybrał świętego za swego patrona. Krew świętego Januarego przechowywana jest w zapieczętowanej ampułce w skrzepłej postaci, ale przybiera postać płynną, kiedy ampułka znajdzie się w pobliżu innych relikwii świętego, szczególnie jego czaszki. Od dłuższego czasu uczeni próbują wyjaśnić to niezwykłe zjawisko, ale ich badania nie przyniosły dotąd rezultatu.

jutro: św. Andrzeja Kim Taegon

wczoraj
dziś
jutro