logo
Piątek, 01 marca 2024 r.
imieniny:
Albina, Antoniny, Radosławy – wyślij kartkę
Szukaj w
 
Posłuchaj Radyjka
kanał czerwony
kanał zielony
 
 

Facebook
 
Drukuj
A
A
A
 

Zaprenumeruj medytację


Medytacja tygodnia


27. Niedziela Zwykła, rok A 

8 października 2023 r.

 

  

I  Lectio: 
Czytaj z wiarą i uważnie święty tekst, jak gdyby dyktował go dla ciebie Duch Święty.

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: „Posłuchajcie innej przypowieści. Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej prasę, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego kamieniami obrzucili” (...).
 
(Mt 21, 33-35)
 

II  Meditatio: 
Staraj się zrozumieć dogłębnie tekst. Pytaj siebie: "Co Bóg mówi do mnie?"

 

Gospodarz oddaje rolnikom w dzierżawę winnice w pełni wyposażoną. Oprócz prasy, wieży daje im także swoje zaufanie. Liczy na ich kompetencje, pracowitość, uczciwość, rzetelność, współpracę. W rezultacie liczy na plon.

 

Podobnie wyposażoną winnicę życia i ja otrzymałem od Pana Boga wraz z Jego zaufaniem i miłością. On też liczy na plon Jemu należny. On liczy, że moje życie będzie dobre i owocne. Czy pamiętam, że jestem tylko dzierżawcą, a nie właścicielem winnicy życia? Czy tej winnicy nie zaniedbuję, pozwalając, aby popadła w ruinę, czy została rozgrabiona? Czy o nią się troszczę?

 

Gospodarz posłał sługi po plon Jemu należny. On nie chciał rolnikom zabrać wszystkiego. On chciał tylko swoją część, Jemu należną, o którą się umówili. On ich traktował nie jak niewolników, których trzeba wykorzystać i to możliwie jak najwięcej, ale jak współpracowników, z którymi chciał dzielić zyski. On chciał dzielić radość ze wzajemnej współpracy.

 

Czy ja nie mam pokusy, aby swojego życia zagarnąć tylko dla siebie z całkowitym pominięciem Bożych planów wobec mnie? Czy tych, którzy mi przypominają o plonie Bogu należnym, traktuję z wrogością, agresją, lekceważeniem? Czy na bramie mego serca nie umieściłem napisu: „Własność prywatna. Bogu wstęp wzbroniony”!? Czy z radością, na czas i w odpowiedniej ilości oddaję Panu Bogu plon Jemu należny i to jest czas wielkiego świętowania Pana Boga i mojego?


Pomodlę się o dar pokoju dla całego świata, dla ludzkich serc, o zakończenie trwających konfliktów, w tym na Ukrainie. W modlitwie polecę Panu Bogu moją ojczyznę. Uczynię przegląd jakości mojej współpracy z Panem Bogiem w kwestii troski o rozwój i funkcjonowanie winnicy mojego życia.

 

 

III  Oratio: 
Teraz ty mów do Boga. Otwórz przed Bogiem serce, aby mówić Mu o przeżyciach, które rodzi w tobie słowo. Módl się prosto i spontanicznie – owocami wcześniejszej "lectio" i "meditatio". Pozwól Bogu zstąpić do serca i mów do Niego we własnym sercu. Wsłuchaj się w poruszenia własnego serca. Wyrażaj je szczerze przed Bogiem: uwielbiaj, dziękuj i proś. Może ci w tym pomóc modlitwa psalmu:

  

Powróć, Boże Zastępów,
Wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
i chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
Latorośl, którą umocniłeś dla siebie...
(Ps 80, 15-16)

IV  Contemplatio:
Trwaj przed Bogiem całym sobą. Módl się obecnością. Trwaj przy Bogu. Kontemplacja to czas bezsłownego westchnienia Ducha, ukojenia w Bogu. Rozmowa serca z sercem. Jest to godzina nawiedzenia Słowa. Powtarzaj w różnych porach dnia:

Odnów nas, Panie, Boże Zastępów

 

   

   

 
opracował: ks. Ryszard Stankiewicz SDS 
duszpasterz Centrum Formacji Duchowej,
autor książek:
    
   
   

Poznaj lepiej praktykę kontemplacji ewangelicznej według Lectio Divina
Polecane pozycje pomocne w praktyce modlitwy Słowem Bożym
Zaprenumeruj medytację
 

 

Copyright (C) www.Katolik.pl 2000-2023



Patron Dnia



Św. Albin
 biskup

Św. Albin urodził się w szlacheckiej rodzinie w Brytanii. Od dzieciństwa żarliwie praktykował pobożność; przyjął habit zakonny w Cincillae w pobliżu Angers. W roku 504, mając 35 lat, został wybrany opatem; urząd ten sprawował przez 25 lat, aż do czasu, gdy został biskupem Angers. Rządził diecezją aż do śmierci, co nastąpiło w 554 roku. Jako zakonnik Św. Albin był doskonałym wzorem cnót, zwłaszcza w modlitwie, umartwianiu się i posłuszeństwie. Nie dbał o siebie, żył tylko dla Chrystusa. Jako biskup gorliwie zarządzał diecezją przywracając wszędzie dyscyplinę; jako człowiek świecki żył równie świątobliwie jak wtedy, gdy był zakonnikiem. Jego pokora była równa innym cnotom; sam uważał się za najlichszego ze sług Bożych.

jutro: bł. Karola

wczoraj
dziś
jutro